Խմբագրական «Ալիք»-ի
By adminx - Tue Sep 25, 5:48 am
- 0 Comments
- 17 views
- Tweet
Email
Print
Չփախցնենք պայքարի յարատեւմանը խթանող մեծագոյն առիթը…
Անցնող տասնօրեակը իրաւամբ անկիւնադարձ էր ողջ հայութեան կեանքում: Հայաշխարհը, Հայաստանով ու արտերկրով մէկ, միահամուռ կեցուածք ցուցաբերեց եւ բողոքի, ցասման ու պահանջատիրական աննախադէպ դրսեւորմամբ համաշխարհային ընտանիքին պատգամեց` «Բոլորս Գուրգէն Մարգարեան ենք»:
Միահամուռ, քանզի հայութեան թէ՛ պետական եւ թէ՛ ազգային-քաղաքական ու ժողովրդային միաւորները մէկ ուղղութեան ու միեւնոյն նպատակի շուրջ միասնական կեցուածք արտայայտեցին: Սա, ընդունենք, ի համեմատ հայ-թուրքական արձանագրութիւնների նկատմամբ ցուցաբերուած բողոքի, ցասման ու պահանջատիրութեան (որտեղ պետական ու ազգային շահերի միջեւ այսպէս ասած` արհեստականօրէն տարանջատում էր առաջացել եւ Հայաստանի իշխանութեան դիւանագիտական ձախորդ ուղղութիւնն ու կրաւորական նպատակը անյարիր դարձան ազգային-ժողովրդական տեսլականին), մեծ առաջընթաց էր, որն այսպէս թէ այնպէս` խրախուսիչ նախաքայլը կարող է հանդիսանալ Հայոց ցեղասպանութեան համազգային պահանջատիրութեան 100-րդ տարելիցին ընդառաջ:
Ահաւասիկ, ապահովուած է համընդհանուր յաղթանակի գրաւականը` պետական-ազգային-ժողովրդային համընթաց ու նպատակասլաց կեցուածքը, որը տարանջատուելու, կոտորակուելու դէպքում անխուսափելիօրէն եւ կրկին կը շահարկուէր նոյն համաշխարհային շահակցական նկրտումներով առաջնորդուող ուժերի կողմից:
Մի պահ յիշենք հայ-թուրքական արձանագրութիւնների ստորագրման արարողութեան թիկունքային մասնակիցներին` Միացեալ Նահանգներ, Ռուսաստան, Եւրոպա ու Եւրոմիութիւն… եկել էին բոլորը` անմիջական ու ուղղակի դերակատարութեամբ «հովանաւորելու» հայկական պետութեան եւ ողջ ժողովրդականութեան միջեւ թուրքական փայփայած տարանջատումը ամրագրելու համար (յիշենք Տաւութօղլուի լպիրշ գոհունակութիւնը…):
Յիշենք նաեւ հայրենի ու արտերկրի հայութեան ցասումի, բողոքի ու հիասթափութեան դրսեւորումները, որոնք, բարեբախտաբար, ի վերջոյ, թէպէտ տէ ֆաքթօ, կանխեցին հայկական պետութեան ու ողջ հայութեան պատմական, քաղաքական ու իրաւական արժանապատուութիւնը հարցականի տակ առնող նիւթուած «արձանագրային» գործարքը:
Գուրգէն Մարգարեանի արդարահատոյց դատին ի պաշտպան, սակայն, ազգ-պետութիւն գործօնը տարանջատ չէ: Աւելի՛ն. մղիչ ուժ է` գալիք դիւանագիտական մարտնչումների դիմագրաւման ուղղութեամբ քաղաքական-իրաւական-քարոզչական նոր ու խիստ անհրաժեշտ յաղթանակի համար, յատկապէս` արցախեան արդար դատի սիրոյն: Եւ այս ճամբին չեն լինելու ո՛չ «Զուիցերիական ճանապարհային քարտէսները» եւ ո՛չ էլ թիկունքային ժպտադէմ հովանաւորողները` Քլինթըն-Լաւրով-Էշթընները…, որոնք, ինչպէս տեսանք, սաֆարովեան գործարքի խնդրում մեղմ ասած` դատապարտելի երկդիմութիւն ցուցաբերեցին…
Մենք ենք ու մեր` պետական-իշխանական, ազգային ու ժողովրդական համընդհանուր գիտակցութիւնը:
Յատկապէս պետական-իշխանական եւ անվտանգութեան մարմինները մինչ այդ թոյլ տուած դիւանագիտական ու վերահսկողական անհարկի բացթողումները սրբագրելու մեծագոյն պատասխանատուութիւն են կրում, ինչպէս արտաքին, այնպէս էլ եւ մանաւանդ ներքին քաղաքականութեան ձախողումների այլեւս ազգ-պետութեան անվտանգութիւնը հարցականի տակ առնող հետեւանքները գոնէ մասամբ փոխհատուցելու համար:
Չփախցնե՛նք Գուրգէն Մարգարեանի արեամբ ու ոգու կանչով բոլորիս ընձեռուած արդարահատոյց պայքարի յարատեւմանը խթանող մեծագոյն առիթը:
16 սեպտեմբերի 2012
- 0 Comments
- 17 views
- Tweet
- Email
- Print
