Ժպիտովդ Ու Յիշատակովդ Պիտի Ապրիս (Ճեսիքա Պեզճեանի Յիշատակին)

Վ. ԱԶՆԱՒՈՒՐԵԱՆ

Պէյրութի նաւահանգիստի պայթումէն անցած են 40 օրեր, բայց տակաւին այս ահաւոր ցնցումին ձգած վիշտն ու ցաւը տարբեր տարողութեամբ փորագրուած կը մնայ բոլորիս սրտերուն մէջ:

Պայթումին յաջորդող ժամերուն, երբ տակաւին աւերներու ստուգման մէջ էի, յանկարծ կարծես երկրորդ պայթում մըն էր երիտասարդ հիւանդապահուհի Ճեսիքա Պեզճեանի անունը լսել զոհերու անուանացանկին մէջ:

Ճեսիքան ճանչցած եմ Մեսրոպեան վարժարանին մէջ պաշտօնավարած տարիներուս: Առաջին պատկերը, զոր յիշեցի, անոր անմեղ ժպիտն էր, որ երբեք չէր բացակայեր Ճեսիքային դէմքէն` նոյնիսկ ամէնէն դժուար դպրոցական քննութիւններուն ժամանակ: Իր դասընկերներուն միջեւ վէճերն անգամ իր ժպիտով լուծելու կարողութիւն ունէր ան: Վստահ եմ` իր կեանքի դժուարութիւնները եւս պիտի յաղթահարէր այդ ժպիտով, բայց®

Մեր վերջին հանդիպումը դպրոցի վկայականաց բաշխման օրն էր` քանի մը տարի առաջ: Որոշած էր հիւանդապահութեան ճիւղը ուսանիլ. ապագայի ասպարէզ մը, որ շատ մեծ զոհողութիւններ կ՛ենթադրէր, շատ բանի պատրաստ էր ինք, բայց չէր գիտեր ու երեւակայեր, որ այդ զոհողութիւնը զինք պիտի հասցնէր մահուան: Բայց այդպէս եղաւ, ցաւ ի սիրտ, պայթումի ահաւոր երկվայրկեանները բաւարար էին խլելու երիտասարդ կեանքը Ճեսիքային, գողնալու անոր բազում երազները, հիւանդներուն ապաքինման համար տիւ ու գիշեր աշխատելու իր պատրաստակամութեան վերջ տալու, լուսաշող ժպիտը սառեցնելու®

40 օրեր անցած են, եւ ես տակաւին իր ընտանիքին ցաւակցութիւն չեմ յայտնած, իր նկարը նոյնիսկ ընկերային ցանցերու վրայ չեմ զետեղած: Անոր մահուան լուրը ստանալուս առաջին վայրկեանէն իսկ ինքզինքս ուզեցի համոզել, որ Ճեսիքան տակաւին ողջ է, պարզապէս մեր երկուքին կեանքի պայմանները պիտի ըլլային խոչընդոտը, որ մենք երբեք չհանդիպինք:

Կը հաւատամ, որ մահուան հետ միայն սիրտն է, որ աշխատանքէ կը դադրի, բայց այդ փոքր կտորի բաբախումէ դադրիլը երբեք արգելք չի կրնար ըլլալ յիշատակներու ոչնչացման: Ճեսիքան Լիբանանի ամէնէն փոքր  հիւանդապահուհին էր, որ զոհ գնաց այդ պայթումին: Այո՛, զոհ եւ ոչ նահատակ. Ճեսիքան երդուած էր փրկել ուրիշներու կեանքը, բայց ոչ զոհել ի՛ր կեանքը:

Դասընկերներդ, ծնողքդ եւ բոլոր քեզ ճանչցողները քու ժպիտդ եւ անձնուէր բնաւորութիւնդ այսօր եւս կը յիշեն եւ պիտի յիշեն:

Աստուած հոգիդ լուսաւորէ, պիտի ապրիս ժպիտիդ ընդմէջէն` բոլորիս յիշատակներուն մէջ:

 

 

 

Share This Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )