Յուշ-Երեկոյ` Նուիրուած Երանելի Իգնատիոս Մալոյեանի Ծննդեան 150-ամեակին

Կիրակի, 11 օգոստոս 2019-ին, երեկոյեան ժամը 7:30-ին, Զմմառու մայրավանքի երանելի Իգնատիոս Մալոյեանի անուան ամփիթատրոնին մէջ տեղի ունեցաւ երանելիին ծննդեան 150-ամեակին  նուիրուած յուշ-երեկոյ:

Յոբելեանին նախագահեց Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկէ հայոց Գրիգոր Պետրոս Ի. կաթողիկոս-պատրիարքը:

Սոյն ձեռնարկը տեղի ունեցաւ երանելի Իգնատիոս Մալոյեան դպրեվանքի տեսչութեան կազմակերպութեամբ:

«Տէրունական աղօթք»-ով եւ հոգեւոր տիրոջ օրհնութեամբ ընթացք առած յուշ-երեկոյին բացման խօսքը արտասանեցին դպրեվանքի տեսուչ Գրիգոր վրդ. Պատիշահ (հայերէնով) եւ փոխտեսուչ Տիգրան վրդ. Փիլիպպոսեան (արաբերէնով): Անոնք հակիրճ ձեւով ներկայացուցին  դպրեվանքի պատմութիւնը. «270 տարի առաջ` 1749-ին, Միջին Արեւելքի մէջ հիմնադրուած` Զմմառու պատրիարքական կղերի միաբանութեան վանական համալիրի յարկին տակ` 1750-էն գործող տարածաշրջանի առաջին հայկական հոգեւոր ճեմարանը դարբնոցը հանդիսացաւ խումբ մը անզուգական զմմառեան միաբաններու, որոնք իրենց անձնուէր եւ ազգանուէր գործունէութեամբ, սփիւռքի տարածքին եւ ներկայիս հայրենիքի մէջ եւս, իրենց նշանակելի աւանդը բերին ազգապահպանութեան եւ մարդակերտման նուիրական գործին: 2001-ին, կրթօճախի ժառանգաւորաց բաժինը վերաիմաստաւորուեցաւ` վերանուանուելով նուիրեալ միաբան վարդապետին, մեծ հայուն` Իգնատիոս Մալոյեանի անունով: Ան իր նահատակութեամբ վկան դարձաւ` վասն հաւատոյ եւ հայրենեաց զոհաբերումին, որով 2001 հոկտեմբեր 7-ին, Հռոմի սրբազան քահանայապետ Յովհաննէս Պօղոս Բ.-ի կողմէ երանելի հռչակուեցաւ», հայր սուրբերը երանելիին բարեխօսութիւնը հայցելով եզրափակեցին իրենց խօսքը:

Ապա Մաշտոց վրդ. Զահթերեան կարդաց Հայաստանի Հանրապետութեան կրթութեան, գիտութեան, մշակոյթի եւ մարմնակրթութեան նախարարութեան` սոյն տօնին առիթով յղած ուղերձը, որուն մէջ նշուած էր. «1915 թուականի ապրիլ ամիսը հայ ժողովրդի եւ մարդկութեան պատմութեան մէջ ողբերգական ու սարսափելի էջերից մէկն է, որը պատմում է, թէ որքա՛ն ծայրայեղօրէն տարբեր կարող է լինել մարդը: Այս պատճառով, յիշողութեան մէջ անդրադառնալով անցած դարասկզբի դէպքերին, մենք վեր ենք հանում ո՛չ միայն դաժան եւ արիւնարբու պատկերներ, այլեւ մարդկային հոգեւոր սխրանքի օրինակներ, որպէսզի դրանցով կրթուեն, դաստիարակուեն եւ ոգեշնչուեն մեր մանուկները եւ երիտասարդները:

«Նահատակուած երանելի Իգնատիոս Մալոյեանը այն հայն էր եւ հոգեւորականը, որի օրինակը կարող է ուսանելի լինել թէ՛ դպրեվանքի սաների եւ թէ՛ ցանկացած հայի համար:

«Ապրել գաղափարի համար, ապրել  ոգեղէն կեանքով եւ սփռել կրթութեան լոյսը մեր ժողովրդի երկնաշնորհ առաքելութիւնն է: 1750 թուականին հիմնուած Միջին Արեւելքի առաջին կրթօճախը հանդիսացող Զմմառի պատրիարքական կղերի միաբանութեան դպրեվանքը դրա լաւագոյն ապացոյցներից մէկն է: Կրելով երանելի Իգնատիոս Մալոյեանի անունը` դպրեվանքը մի կողմից արձանագրում է իր ձեռքբերումները դաստիարակութեան եւ կրթութեան գործում, միւս կողմից` նախանշում է իր հետագայ ընթացքը, գործունէութիւնը, իր ապագան:

«Թո՛ղ երանելի Իգնատիոս Մալոյեանին նուիրուած սոյն յուշ-երեկոն եւս մէկ առիթ հանդիսանայ գիտակցելու ու իմաստաւորելու մեր կորուստները եւ ձեռքբերումները, ինչպէս նաեւ հետագայ նպատակները եւ խնդիրները:

«Արագընթաց փոփոխութիւնների այս դարում չարի դէմ պայքարը չի վերանում: Սեփական գոյի, տեսակի համար մաքառումը շարունակւում է: Եւ այս իմաստով մեծ է դպրեվանքի եւ քարոզուող բարոյական ու մարդկային օրինակների դերը»:

Ուղերձին յաջորդեց ժառանգաւորաց երգչախումբի կատարողութեամբ «Տէր Ողորմեա»-ի եւ «Կիլիկիա» մաղթերգի երգեցողութիւնը:

Օրուան բանախօս Ժաք Քէշիշեան ամենայն մանրամասնութեամբ եւ խորազնին ուսումնասիրութեամբ ներկայացուց երանելիին վարքը, ծաւալած գործունէութիւնը, նահատակութիւնը եւ երանելիացումը` ըսելով. «1915 թուականին, ազգային արժանապատուութեան ոտնահարումի եւ հայ ժողովուրդի ուսին ծանրացած անագորոյն լուծի մռայլ օրերուն, երանելի Մալոյեան, իր կեանքի 46-րդ տարին ցեղասպան թուրքին խարդաւանանքին զոհ գնաց: 2019 թուականը կը յատկանշուի երանելի Մալոյեանի ծննդեան 150-ամեակին յիշատակումով: Աւազանի անունով Շուքրալլա Մալոյեան, ան ծնած է Մարտին քաղաքը` 1869-ին, 1883-ին կ՛ընդունուի Զմմառու դպրեվանք: 1896-ին ուսումը յաջողութեամբ աւարտելէ ետք քահանայ կը ձեռնադրուի` ստանալով Իգնատիոս անունը: 1911-ին Մարտին քաղաքի եւ անոր շրջակայ գիւղերուն եպիսկոպոս կ՛ընտրուի եւ օծումը կը ստանայ Հռոմի մէջ: 1912-ին կը մեկնի Մարտին, ուր կը ստանձնէ տեղւոյն առաջնորդական պաշտօնը: Ան իր անսասան հաւատքով, անսպառ եռանդով, հեղինակութեամբ եւ եղերական վախճանով` հայ ժողովուրդի բիւրաւոր նահատակներու դասին միացաւ»:

Գեղարուեստական յայտագիրը ներկայացուեցաւ բանախօսութեան ընթացքին: Սրբոց Հրեշտակապետաց միացեալ հոգեւոր ճեմարանի դպրեվանեցիները ասմունքեցին Վահան Թէքէեանի «Եկեղեցին հայկական»-ը, իսկ Արամ Սաատոն «Տլէ Եաման»-ը, Նշան Հաննէշեանը` «Իլ սոն թոմպէ»-ն եւ Գէորգ Ներսէսեանը` «Հրեշտակային»-ը երգեցին` երգեհոնի ընկերակցութեամբ Պետրոս Մարաաշլի Հատտատի:

Ապա ցուցադրուեցաւ երանելի Մալոյեանի նուիրուած տեսանիւթ:

Զմմառու պատրիարքական կղերի միաբանութեան փոխանորդ եւ Զմմառու վանքի մեծաւոր Գաբրիէլ թ.ծ.վրդ. Մուրատեան արաբերէնով աղօթք մը  բարձրացուց առ Աստուած: Այնուհետեւ ժառանգաւորաց երգչախումբը հնչեցուց Մալոյեանի նուիրուած «Բազմաչարչար» ողբերգը, ապա հանրութիւնը միասնաբար արտասանեց Մալոյեանի ձօնուած աղօթքը:

Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկէ հայոց Գրիգոր Պետրոս Ի. կաթողիկոս պատրիարքի պահպանիչով եւ երանելիին ձեռաց խաչի օրհնութեամբ վերջ գտաւ օրուան յուշ-երեկոն: Աւարտին ներկաները ստացան Մալոյեանի մասունքով պատրաստուած դիմանկարը:

 

 

CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )