Հալէպի Մէջ. Յակոբ Տէր Խաչատուրեան. «Համախմբուինք Մեր Պետականութեան Շուրջ` Իրականացած Տեսնելու Համար Մեր Ազգային Իղձերը»

«Գանձասար» կը հաղորդէ, որ շաբաթ, 1 յունիս 2019-ին, Հալէպի «Գ. Եսայեան» սրահին մէջ արժանավայել հանդիսութեամբ յիշատակուեցաւ Հայաստանի անկախութեան 101-ամեակը` կազմակերպութեամբ Հայ երիտասարդական միութեան:

Սոյն ձեռնարկին ներկայ էին ՀՅԴ Բիւրոյի ներկայացուցիչ Յակոբ Տէր Խաչատուրեան, Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան ներկայացուցիչ Յովակիմ աբղյ. Բանճարճեան, հայ կաթողիկէ համայնքի ներկայացուցիչ տէր Կոմիտաս Տատաղլեան, Սուրիոյ Հայ աւետարանական համայնքի պետ վեր. Յարութիւն Սելիմեան, Հալէպի մէջ Հայաստանի Հանրապետութեան գլխաւոր հիւպատոս Արմէն Սարգսեան, Սուրիոյ խորհրդարանի երեսփոխան Ժիրայր Ռէյիսեան, Ազգային կեդրոնական վարչութեան անդամ Հրաչ Յակոբեան, հայկական կազմակերպութիւններու, Բերիոյ հայոց թեմի ազգային մարմիններու, միութիւններու եւ հաստատութիւններու ներկայացուցիչներ եւ հոծ բազմութիւն մը:

Սրահի մուտքին, ՀՄԸՄ-ի շեփորախումբը ազգային-հայրենասիրական երգերու նուագներով դիմաւորեց հանդիսականները:

Հանդիսութիւնը բացուեցաւ Սուրիոյ ու Հայաստանի քայլերգներով, ապա ներկաները մէկ վայրկեան յոտընկայս յարգեցին անկախութեան ճանապարհին զոհուած հայ մարտիկներուն յիշատակը:

Հանդիսավարներ Վիգէն Չաղլասեան եւ Քրիստին Համմասեան յայտագիրի ընթացքին յաղթական մեր պատմութեան ականատես երեւելի դէմքերու խօսքերէն մէջբերումներ կատարեցին:

Հայերէն բացման խօսքով Ծերուն Քահվէճեան ըսաւ, թէ 100 տարի եւ աւելի անցած է փառապանծ այս յաղթանակէն, սակայն ամեակներն ու թիւերը չեն, որոնք պատմութեան հնչեղութիւն կու տան, այլ անոնց այժմէական անդրադարձը մեր ներկային: Ապա ան հաստատեց, որ թէեւ սուրիահայութիւնը կ’ապրի հայրենիքէն դուրս, սակայն անոր անբաժան մասնիկը ըլլալով միշտ կ’ապրի ու կը տագնապի հայրենիքին անվտանգութեան եւ գոյատեւման հրամայականներով:

Արաբերէն բացման խօսքով Աննա Պարսամեան ըսաւ, թէ դարերու ընթացքին հայ ժողովուրդը անսահման զոհողութիւններով, Օսմանեան կայսրութեան վայրագութիւններուն դէմ դնելով մաքառեցաւ ու վերջապէս, 1918-ին, ազատ եւ անախ ապրելու իր երազը իրականացուց: Ապա ան դիտել տուաւ, որ սուրիահայութիւնը, հպարտ ըլլալով նաեւ իր սուրիական ինքնութեամբ հաւատարիմ պիտի մնայ այս հողին, ժողովուրդին եւ վսեմաշուք նախագահին` միշտ նպաստելով երկրի վերելքին:

Հայաստանի Հանրապետութեան կերտման փուլերն ու պետականաշինութեան աշխատանքը, ինչպէս նաեւ քաղաքական զարգացումները ներկայացուեցան տեսերիզի ցուցադրութեամբ ` «Ռուսական նահանջէն դէպի Հայաստան», «Հայաստանի Ա. Հանրապետութիւն», «Հիմնադիրներ» եւ «Վարչապետներ» խորագիրներով:

Գեղարուեստական յայտագիրով Շողեր Օհանեան-Քահքեճեան Առնօ Պապաճանեանի «Էլեկիա»-ն նուագեց (դաշնակ): Ապա հանդէս եկաւ մենակատար Մարիա Չիչեան` իր թովիչ ձայնով յաջորդաբար մեկնաբանելով «Երգ Կամաւորի» եւ «Քանքարաւոր ընկեր» երգերը:

Հանդիսութեան գեղարուեստական յայտագիրը շարունակուեցաւ Յ. Թումանեանի «Հայրենիքիս հետ» քերթուածով, զոր ասմունքեց Գէորգ Շահինեան:

Ապա ելոյթ ունեցաւ Համազգայինի «Զուարթնոց» երգչախումբը` գեղարուեստական ղեկավարութեամբ Գայեանէ Սիմոնեան-Տէրեանի, դաշնակի ընկերակցութեամբ Ռուզան Պարսումեանի, յաջորդաբար ներկայացնելով «Իմ Հայաստան», «Հողին Երգը», «Երեւան» եւ «Սարդարապատ» երգերը:

Խօսք առաւ Հալէպի մէջ Հայաստանի Հանրապետութեան գլխաւոր հիւպատոս Արմէն Սարգսեան: Ան շնորհաւորելէ ետք ներկաները ըսաւ. «Մայիսեան հրաշափառ յաղթանակներուն համար որեւէ նախադրեալ գոյութիւն չունէր, ո՛չ տնտեսական, ո՛չ քաղաքական եւ ո՛չ ալ աշխարհաքաղաքական: Բոլոր հաշուարկները կը խօսէին այն մասին, որ 1918-ին հայ ժողովուրդը պէտք էր փակէր իր բազմադարեան պատմութեան ամէնէն վերջին էջը: Հայ ժողովուրդը, սակայն, հաւատաց իր առաքելութեան ու բազուկի զօրութեան, հաւատաց եւ սկսաւ կենաց մահու պատերազմ մղել, մարտնչիլ եւ յաղթել` արեան գնով մեզի փոխանցելով մեր կտոր մը հայրենիքը` Հայաստանի Հանրապետութիւնը: Ահա այս է հայ ժողովուրդի յաւերժութեան խորախորհուրդ պատգամը»:

Օրուան բանախօս, ՀՅԴ Բիւրոյի ներկայացուցիչ Յակոբ Տէր Խաչատուրեան անդրադարձաւ անկախութեան խորհուրդին եւ քաղաքական ներկայ զարգացումներուն` նշելով, «28 մայիսը` մեր նորագոյն պատմութեան ամէնէն նուիրական էջը, արիւնով ու քրտինքով գրուեցաւ: Անձեւ քաոսէն վերածնաւ մեր պետականութիւնը, Հայաստանը վերստին մաս կազմեց համաշխարհային ընտանիքին եւ հանդիսացաւ յառաջադէմ ու ընկերային արդարութեան վրայ ամրօրէն խարսխուած երկիր` ամէնէն դժնդակ պայմաններուն մէջ իսկ»:

Յակոբ ՏԷր Խաչատուրեան այնուհետեւ դիտել տուաւ, որ շուրջ երեսուն տարի առաջ, հոգեկան մեծ հրճուանքով ազատ ու անկախ Հայաստանին փոխանցեցինք սփիւռքեան աքսորի տարիներուն սրբութեան նման մեր պահպանած պետականութեան ու անկախութեան խորհրդանիշները` եռագոյնը, օրհներգը, զինանշանը, ազգային գաղափարախօսութիւնը, բայց այդ հրճուանքը մերթ ընդ մերթ միախառնուեցաւ յուսախաբութեան հետ, երբ Հայաստանի առաջին նախագահը քանդեց համահայկական համերաշխութիւնը եւ բաժանարար գիծեր ստեղծեց հայրենի ժողովուրդին շերտերուն եւ Հայաստանի ու սփիւռքի միջեւ: Ապա Յակոբ Տէր Խաչատուրեան յայտնեց, որ նմանօրինակ կացութիւն կ’ապրինք այսօր եւս, երբ հայրենիքի մէջ մեր ժողովուրդը սեւի ու ճերմակի բաժնելու ձգտումներ կը տեսնենք, եւ երբեմն թոյն ու ատելութիւն կը տեղան հրապարակի վրայ` փոխան սիրոյ եւ հանդուրժողականութեան: Վկայ` ՀՅԴ Բիւրոյի երկարամեայ նախկին ներկայացուցիչ Հրանդ Մարգարեանի դէմ կատարուած յարձակումը, որ պէտք էր դատապարտուէր իշխանութեան բարձրագոյն օղակներուն կողմէ, սակայն ցարդ կը սպասենք դատապարտումին:

Բանախօսը եզրափակելով միասնակամութեան կոչ ուղղեց մեր ժողովուրդին` շեշտելով, որ պէտք է ազգովին արժեւորենք եւ ձեռքէ չփախցնենք Հայաստանի եւ Արցախի համար պատմական այս մեծ պատեհութիւնը` անկախութիւնը: Պատրաստ ըլլանք զարգացնելու Հայաստանն ու Արցախը` առանց զիջումներ կատարելու: Համախմբուինք մեր պետականութեան շուրջ ու դերերու արդար բաշխումով, զիրար ամբողջացնելով, բոլորին ուժերուն մէկտեղումով պահպանենք ու զօրացնենք մեր պետականութիւնը, զօրացնենք Արցախը, Ջաւախքը, սփիւռքը` իրականացած տեսնելու համար մեր ազգային իղձերը:

Կարդացուեցան միութիւններու, ինչպէս նաեւ Ռամկավար ազատական կուսակցութեան եւ Սոցիալ դեմոկրատ հնչակեան կուսակցութեան շնորհաւորագիրները:

Աւարտին խօսք առա Մեծի Տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոսութեան ներկայացուցիչ Յովակիմ աբղյ. Բանճարճեան, որ լուսարձակի տակ առաւ հայկական օրացոյցին մէջ նշուած ազգային գլխաւոր տօները, ինչպէս 301-ին քրիստոնէութեան պետական կրօն հռչակուիլը, 451-ին Աւարայրի ճակատամարտը եւ 28 մայիս 1918-ին Հայաստանի Հանրապետութեան կերտումը` դիտել տալով, որ բոլորն ալ պայքարի դրսեւորումներ են վասն հայրենեաց եւ հաւատոյ: Ապա հայր սուրբը նկատել տուաւ, որ Աստուածաշունչի էջերուն մէջ իսկ լուսարձակի տակ առնուած է ազատութեան գաղափարը, որովհետեւ ազատութիւնը մարդ արարածին շնորհուած աստուածատուր պարգեւ է, եւ ոչ ոք իրաւունք ունի խլելու զայն մարդ արարածէն կամ ժողովուրդներէն: Այդ իսկ պատճառով, ինչպէս հայ ազգը, նոյնպէս ալ այլ ազգեր ու ժողովուրդներ, պայքարած են յանուն իրենց ազատութեան եւ անկախութեան: Հայր սուրբը այնուհետեւ կեդրոնացաւ երկու հիմնական գաղափարներու վրայ` Հայաստանի ներքին հզօրացման եւ մեր ժողովուրդի միասնակամութեան` ի Հայաստան, Արցախ եւ ի սփիւռս աշխարհի:

Տօնակատարութիւնը փակուեցաւ Յովակիմ աբղյ. Բանճարճեանի պահպանիչ աղօթքով:

 

 

Share This Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)