Լա՛ւ Որ Հոս Էինք Թատրոնին Օրը (Տպաւորութիւն` «Արեգ» Թատերախումբի Ներկայացման Առիթով)

ԱՆՕ

Ազգականներ տեսնելու համար քանի մը հարազատներով առաջին անգամ ըլլալով Պոլիսէն Պէյրութ կ՛այցելենք:

Մեզ հիւրընկալողները, երբ մեզի հարցուցին, թէ կ՛ուզե՞նք ներկայ գտնուիլ թատերական ներկայացումին, ճիշդը, ես  խաթրի համար ընդունեցի մեր թոռնիկներուն տարիքը եղող տղոց  թատրոնը դիտելու առաջարկը` մտածելով, որ մեր քաղաքին մէջ բազմաթիւ թատրոններ դիտած ենք, ես ալ դերեր խաղացած եմ, այս «չոճուխ»-ներուն ըրածը  ի՞նչ պիտի ըլլայ:

Այնպէս պատահեցաւ, որ ներկայացումէն օր մը առաջ մեզ Արաքս փողոցը պտտցուցին եւ թատերասրահ տարին, ուր տղաքը կը պատրաստուէին վերջին փորձին:

Ի՜նչ մեղքս պահեմ, արցունքներս հազիւ կը զսպէի: Բոլորն ալ իրարու հետ մաքուր հայերէն կը խօսէին, իրարու շատ մօտիկ ընկերներ էին եւ շատ լուրջ պատրաստութիւններ կը տեսնէին, ըլլալիք աշխատանքներուն մասին կը խօսէին, մեզի շատ հաճելի թուացող հայերէնով մը:

Անհամբեր սպասեցինք յաջորդ գիշերուան:

Երբ սրահ մտանք եւ այդքան հայ երիտասարդներ տեսանք` բոլորն ալ հայերէն խօսող, այս անգամ չկրցայ արցունքներս զսպել:

Ներկայացումը կատակերգութիւն էր, բայց աչքերս երկուքը մէյ մը կ՛արցունքոտէին:

Այդ ի՜նչ հրաշալի, անուշիկ, համով-հոտով  տղաներու աղջիկներ էին: Ի՜նչ աղուոր խաղարկութիւն, արագութիւն, հասկացողութիւն: Շատ բծախնդիր աշխատանք:

Մտածեցի, որ մենք Պոլիս շատ ետ գացած ենք: Այս «չոճուխ»-ները մեծ մարդիկ են, որոնք շատ լաւ  կատարեցին իրենց  դերերը:

Անոնք մեզմէ շատ լաւ են:

Ուրախ եմ, որ աւելի լաւ են:

Աստուած պահէ բոլորն ալ:

Share This Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)