50 Տարի Առաջ (13 Ապրիլ 1969)

Պատանիի Օրուան
Շքեղ Տօնակատարութիւնը

Հովանաւորութեամբ ՀՅԴ Լիբանանի Կեդրոնական կոմիտէ, երէկ` կիրակի, 13 ապրիլ, կէսօրէ առաջ ժամը 10:30-ին Պուրճ Համուտի սինեմա «Գերմանիկ» սրահին մէջ տեղի ունեցաւ Պատանիի օրուան շքեղ տօնակատարութիւնը` նախաձեռնութեամբ ՀՅԴ-ի Լիբանանի Պատանեկան միութեանց Կեդր. վարիչ մարմինի:

Ներկայ էին ղեկավար ընկերներ:

Համակիրներու, ընկերներու երկսեռ հասարակութիւն մը եւ առաւելաբար պատանիներ լեցուցած էին ընդարձակ սրահը:

Բեմը զարդարուած էր հանրապետութեան նախագահ Շարլ Հելուի եւ ՀՅ Դաշնակցութեան երրորդութեան մեծադիր նկարներով, Հայաստանի Հանրապետութեան եւ ՀՅ Դաշնակցութեան զինանշաններով, լիբանանեան եւ հայկական եռագոյն դրօշակներով:

Հանդէսի ամբողջ տեւողութեան, փոխն ի փոխ, չորս կրտսեր պատանիներ կողմնակի բռնեցին լիբանանեան եւ եռագոյն դրօշները:

Հանդէսին բացումը կատարուեցաւ պատանիներու եւ ներկաներու կողմէ յոտնկայս «Յառա՛ջ, նահատակ»-ի խմբերգումով:

Բացման խօսքը ըրաւ պատանիներու ընդհանուր վարիչ Միհրան Քիւրտօղլեան: Ամփոփ գիծերու մէջ ներկայացուց 46 տարիներու անցեալ ունեցող Լիբանանի Պատանեկան միութեանց կեանքն ու գործունէութիւնը:

Պատանիի յատուկ խանդով ու շեշտով յաջորդաբար արտասանեցին Յովհաննէս Շիրազի «Ամենայն սրտով»-ը պատանի Արմէն Գույումճեան եւ Դանիէլ Վարուժանի «Նաւասարդեան»-ը պատանի Մովսէս Ուրֆալեան: Արժանացան բուռն ծափերու:

Օրուան առաջին բանախօսն էր Սարգիս Զէյթլեան:

«Եկած ենք հաղորդակից դառնալու այն ոգիին,- ըսաւ ընկ. Զէյթլեան-, որ դարեր շարունակ առաջնորդեց մեր ժողովուրդը եւ բերաւ մինչեւ մեր դարը: Ոգի մը, որ մեր կենսունակութեան, մեր հոգեկան հզօրանքի աղբիւրը եղաւ, ոգի մը, որ մեր շարքերը ոտքի կը հանէ:

«Մեր նահատակները իրենց անդրանիկ զաւակները կը զոհաբերէին Սօսեաց անտառին: Այդպէս ալ, հայ ժողովուրդը իր լաւագոյն զաւակները նուիրաբերեց Հայ յեղափոխական դաշնակցութեան խորանին: Սիրելի՛ պատանիներ, իբրեւ ժառանգորդը այդ ոգիին` դուք պիտի ըլլաք զինուորագրեալները, ՀՅ Դաշնակցութեան, որուն պատմութիւնը հարուստ է եւ հարստացնող է: Ահա թէ ինչո՛ւ հայ ժողովուրդի եւ ՀՅ Դաշնակցութեան ընդմէջէն մենք մեծ հաւատքով կը նայինք նոր սերունդներուն, որոնք պիտի գան դառնալու ուխտեալներ, գաղափարի մարտիկներ:

«Կը հաւատանք, որ հայ ժողովուրդը պիտի հասնի իր իտէալներուն, որովհետեւ առանց գաղափարական ապրումներուն` դատապարտուած ենք կորստեան:

«Կը հաւատանք, որ մեր պատանիները պիտի գան եւ մասնակից պիտի ըլլան հայ ժողովուրդի տառապանքներուն: Մեր պատանիները պիտի գիտակիցին, որ մեր ժողովուրդը բազում փոթորիկներու մէջէն անցաւ: Դարեր շարունակ սերունդներ զոհաբերեցինք եւ մեր ճակատը բարձր մնաց: Դարեր շարունակ մեր ժողովուրդը տոկաց, պահեց իր ազգային դիմագիծը: Հզօրներ անգամ տեղի տուին, եւ մենք պահեցինք մեր գոյութիւնը: Հայ հոգիի, հայ մտքի, հայ ժողովուրդի պարելու վճռականութեան ջահը անմար պահելու համար մենք տուինք մեր ժողովուրդին ընտրեալները: Անխորտակելի ապառաժ մնայ հայկական լեռնակղզին: Բազմաթիւ ազգեր ոչնչացան, հզօր բանակներ պարտուեցան, բայց անմար մնաց մեր ջահը, մեր հզօրանքով փոշիացուցինք բոլորը, որովհետեւ մեր առաջին զաւակը զոհաբերեցինք, տուինք անսակարկ:

«Մեր դրօշին տակ դաստիարակուող սերունդները պիտի ըլլան այն սերունդները, որոնք պիտի դառնան դրօշակիրը մեր գաղափարականին: Պիտի պայքարին մինչեւ վերջնական յաղթանակը հայութեան:

«Սիրելի՛ պատանիներ, մեր բոլոր հերոսները հայ յեղափոխութեան, իբրեւ ոգի, իբրեւ զինակից, պիտի ըլլան ձեզի հետ: Ձեզի հետ պիտի ըլլան նաեւ, երբ ստեղծուի ազատ, անկախ եւ միացեալ Հայաստանը»:

Ս. Զէյթլեան ազգայնաշունչ բանախօսութիւնը, զոր տուինք անփոփ գիծերու մէջ, արժանացաւ երկարատեւ ծափերու:

Պատանուհի Անի Քենտիրճեան մեներգեց Կիկոյի երգը: Պատանի Յովհաննէս Թաշճեան սրինգով նուագեց «Մենք անկեղծ» զինուոր ենք»-ը: Երկուքն ալ արժանացան բուռն ծափերու:

Օրուան երկրորդ բանախօսն էր Անդրանիկ Ուրֆալեան:

«Մեր կազմակերպութեան ապագայ յոյսը եւ մեր ժողովուրդի աներեր սիւնն է դաշնակցական պատանին», ըսաւ ընկ. Ուրֆալեան:

Ապա մէջբերեց հետեւեալ օրինակը:

«Վերջին դարու քաղաքական մեծ դէմքերէն մէկը, երբ դարձաւ ներկայ աշխարհի գերահզօր պետութիւններէն մէկուն նախագահը, իր առաջին ճառին ըսաւ. «Մի՛ հարցնէք, թէ ի՛նչ պիտի տամ ես ձեզի, այլ ի՞նչ կ՛ուզէ պետութիւնը մեզմէ»: Նոյնը կ՛ըսէ ՀՅ Դաշնակցութիւնը. «Մի՛ հարցնէք, թէ ի՛նչ պիտի տայ կազմակերպութիւնը, այլ ի՞նչ կ՛ուզէ մեզմէ հայ ժողովուրդի բոլոր հոգերը իր վրայ առած ՀՅ Դաշնակցութեան մեծ կազմակերպութիւնը»:

«Եթէ այս մտածումով, այս ոգիով կու գան մեր պատանիները մեզի` Դաշնակցութեան հազար երանի: Որովհետեւ կայ յաւելեալ, կրկին յաւելեալ զոհաբերութիւններու կարիքը:

«Սիրելի՛ պատանիներ, ձերն է պարտականութիւնը: Մեր պատմութեան բոլոր գեղեցիկ էջերուն ծանօթ` պարտաւորութիւնը ունիք հայ ժողովուրդի հողային իրաւունքներուն պահանջատէրերը ըլլալու: Դուք պիտի ըլլաք առաջինները, գլխաւորները, որոնք պիտի առաջնորդեն հայ ժողովուրդը զոհաբերութեան: Կարողութիւնը, հաւատքը պիտի ունենաք` իբրեւ ապագայ առաջնորդներ, այս ժողովուրդը տանելու իր աւետեաց երկիրը, դէպի իր Արարատը, իր Սեւանը…

«Այսօր ուրախ ենք բոլորս ի սրտէ, որովհետեւ հայութիւնը աւելի լաւ է: Հայաստանը այսօր բոլոր հայոց պատկանող իրականութիւն է, եւ մենք անով հպարտ, անով երջանիկ` կը պահանջենք բոլոր մեր զաւակներէն, որպէսզի միացնենք մեր ճիգերը Հայաստանի մեր ժողովուրդի ճիգերուն: Հպարտ ենք Հայաստանով եւ Հայաստան հպարտ է մեզմով:

«ՀՅ Դաշնակցութիւնը չստեղծուեցաւ հայ ժողովուրդին գլուխը կանգնելու, ղեկավարելու, այլ` զոհուելու այս ժողովուրդին համար: Կը պահանջենք մեր բոլոր Պատանեկան միութիւններէն` դաշնակցական պարտականութիւն նկատել իրենց բոլոր իրաւունքներէն զրկուիլ եւ նուիրուիլ հայ ժողովուրդի արդար Դատին:

«Օրուան տօնախմբութեան խորհուրդը ա՛յն ատեն իր ուղիղ ընթացքին մէջ կը գտնուի, երբ դաշնակցական պատանին գիտակցի, որ ինք ծնած է ո՛չ թէ Դաշնակցութեան համար, որ միջոց է, այլ` հայ ժողովուրդին համար, որուն բոլորս երախտապարտ ենք, որուն բոլորս ծառայելու պատրաստակամ ենք»:

Անդրանիկ Ուրֆալեանի գաղափարաշունչ դասախօսութիւնը, զոր ներկայացուցին ամփոփ գիծերու մէջ, արժանացաւ երկար ծափերու:

Հայրենաշունչ քերթուածներով համադրուած` խմբական տպաւորիչ արտասանութիւն մը կատարեցին «Աղբալեան» պատանեկան միութեան անդամ խումբ մը պատանիներ: Արժանացան բուռն ծափերու:

Հանդէսը վերջ գտաւ «Մշա՛կ, բանուոր» քայլերգի յոտնկայս խմբերգումով:

Պատանիի օրուան տօնակատարութիւնը ներկայ պատանիներուն համար, հայրենիքին ու հայ ժողովուրդին նուիրուելու իրենց ուխտին հաւատարիմ մնալու, իրենց ուխտը վերանորոգելու օրը եղաւ: Գաղափարական դաստիարակութեան խանդավառ օր մը:

Share This Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)