50 Տարի Առաջ (8 Ապրիլ 1964)

Ճիւնիի Ս. Յարութիւն Եկեղեցւոյ Ուխտի Օրը

Ճիւնիի Ս. Յարութիւն եկեղեցւոյ ուխտի օրուան տօնակատարութիւնը տեղի ունեցաւ կիրակի, 5 ապրիլ 1964, Ճիւնիի Ս. Յարութիւն եկեղեցւոյ մէջ, մեծ շուքով:

Եկեղեցին ու բակը լեցուն էր հաւատացեալներով: Մինչեւ անգամ Պէյրութէն բազմաթիւ ընտանիքներ եկած էին:

Յաղթական կամար մը կանգնեցուած էր: Փողոցն ու եկեղեցւոյ բակը լիբանանեան դրօշակներով եւ հանրապետութեան նախագահ զօր. Ֆուատ Շեհապի նկարներով զարդարուած էր:

Անթերի կարգապահութեան կը հսկէին ՀՄԸՄ-ի եւ ՀՄՄ-ի տղաքը:

Հրաւիրեալներու շարքին մէջ կը գտնուէին շրջանի գայմագամը, որ կը ներկայացնէր հանրապետութեան նախագահը, քաղաքապետը, Քեսրուանի երեսփոխանական ընտրութեանց թեկնածուները եւ բազմաթիւ երեւելի անձնաւորութիւններ:

Բացառիկ գնահատանքի արժանի է թաղական խորհուրդը: Ոչ մէկ ջանք խնայած էր, որպէսզի տօնակատարութիւնը պսակուի կատարեալ յաջողութեամբ:

Պատարագիչն էր լիբանանահայոց առաջնորդ արք. Տաճատ Ուրֆալեան: Հանդիսաւոր Ս. պատարագը երգուեցաւ քառաձայն, «Գողթան» երգչախումբին կողմէ, ղեկավարութեամբ Գեղամ Շիրվանեանի:

«Հայր Մեր»-էն առաջ պատարագիչ սրբազանը օրուան խորհուրդը պատգամող հոգեշունչ քարոզ մը խօսեցաւ:

Յաւարտ Ս. պատարագի, եկեղեցւոյ բակին մէջ տեղի ունեցաւ աւանդական մատաղօրհնութիւն:

Այնուհետեւ, աւելի քան կէս ժամ տեւող հիւրասիրութեան ընթացքին խօսք առին` սրբազան հայրը, շրջանի սիրուած հոգեւոր հովիւ Շահէ քհնյ. Ալեմեզեան եւ ուրիշներ:

Թաղականութեան ատենապետ Յաբէթ Պալեան շնորհակալութիւն յայտնեց հիւրերուն, որոնք իրենց ներկայութեամբ փայլը աւելցուցին ուխտի օրուան:

Ճիւնիի հայ գաղութը համերաշխ մթնոլորտի մէջ լծուած է գնահատանքի արժանի շինարար աշխատանքի եւ յարաճուն վերելքի մէջ է:

Շուտով կ՛աւարտի դպրոցի վերի յարկին երեք սենեակներուն շինութիւնը:

ՀՄԸՄ-ի կազմակերպած յաջող պարահանդէսէն ետք, որ ապահոված էր 4,000 լ. ոսկի զուտ շահ, վճարուած է սեփական դաշտին ամբողջ պարտքը: Նախապէս հանգանակուած էր 6,000 լ. ոսկի:

Իբրեւ ազգային կալուած, առաջնորդ սրբազան հօր ներկայութեան, քանի մը օր առաջ արդէն տեղի ունեցած է պաշտօնական փոխանցումը:

ՀՐԱԶԴԱՆ

 Հայկական Փառատօն Նիւ Եորքի Ցուցահանդէսին

 Ամերիկահայ Երիտասարդութեան
Խանդավառ Մասնակցութիւնը

Նիւ Եորքէն կը տեղեկացնեն մեզի, թէ Եդուարդ Սահակեան ընդունելութիւն մը կազմակերպած է հոն` ի պատիւ Նիւ Եորքի 1964-1965 Միջազգային ցուցահանդէսի հայկական ժողովրդական փառատօնի յանձնախումբին, «Սթաթլըր-Հիլթըն» պանդոկին մէջ, մարտ 25-ին:

Ներկայ եղած են Լուսին Ամարա` Մեթրոփոլիթըն օփերայի երգչուհին եւ Անահիտ Աճեմեան` ջութակահար, որ վերջերս մշակութային փոխանակութեան ծրագրի հիման վրայ արտաքին գործոց նախարարութեան կողմէ գեղարուեստական շրջապտոյտ մը կատարած էր:

Ծանօթ լրագրող եւ արաբական մամուլի լրագրող Լեւոն Քէշիշեան, որ ներկայ էր այս հաւաքոյթին, 250 տոլար նուիրեց յօգուտ յանձնախումբին:

Առաջնորդ Հրանդ արք. Խաչատուրեան եւ Ճեք Չատըրճեան կը ներկայացնէին Ամերիկայի հայ առաքելական եկեղեցին:

Այս առիթով փառատօնի յանձնախումբի ատենապետ Վիգէն Պապայեան տեղեկութիւններ տուաւ միջազգային ցուցահանդէսի հայկական օրուան յայտագրին եւ կատարուած աշխատանքներուն մասին: Գոհունակութեամբ շեշտեց, թէ երիտասարդութիւնը խանդավառ մասնակցութիւն կը բերէ աշխատանքներուն, եւ պարզեց անհրաժեշտութիւնը նաեւ նիւթական միջոցներու:

Հայկական փառատօնը երկու յայտագրերով պիտի իրականանայ: 1964 մայիսի 31-ին` Նիւ Եորքի միջազգային ցուցահանդէսի Սինկըր Պրուլ Արինային մէջ պիտի ներկայացուին հայկական ժողովրդական պարեր եւ երգեր` երգչախումբերու եւ պարախումբերու, ինչպէս նաեւ յայտնի արուեստագէտներու մասնակցութեամբ:

Յաւելուածաբար` համանուագային երաժշտահանդէս մը, երգչախումբի եւ յայտնի մեներգողներու մասնակցութեամբ, պիտի ամբողջացնէ երեկոյեան հանդիսութեան յայտագիրը:

Ամերիկեան Թերթ Մը` Հայաստանի
Եւ Հայ Ժողովուրդի Մասին

«Քրիսչըն Սայընս Մոնիթըր»-ի թղթակից Փոլ Ուոլ, որ վերջերս Հայաստան եւ Վրաստան այցելած էր, իր տպաւորութիւնները հրատարակած է այդ թերթի ապրիլ 2-ի թիւին մէջ:

Փոլ Ուոլ ի միջի այլոց կը գրէ. «Հայերը հպարտ են իրենց մայրաքաղաք Երեւանի շինարարական վերելքով, սակայն քաղաքի բնակչութեան գրեթէ կէսը կը բնակի հողաշէն ստորերկրեայ հիւղակներու մէջ, որոնք հակասութիւն մը կը կազմեն գեղեցիկ շէնքերու հետ:

«Երեւանի բնակչութեան տրամադրութիւնը կարելի չէ «երջանկութեամբ» թարգմանել: Շինարարութիւնը տեսանելի է, գոյութիւն ունի. սակայն ամսական 110 ռուբլի շահող բանուոր մը ինչպէ՛ս պիտի կարենայ մասնավճարներ տալ` նոր բնակարան ունենալու համար: Առանց «սեւ շուկայ»-ի գոյութեան` անըմբռնելի պիտի ըլլար ատիկա:

«Հայերը կը նախընտրեն իրենց զաւակները ղրկել ռուսական վարժարաններ եւ համալսարան` «անոնց ապագան ապահովելու համար»:

«Ժողովուրդը կը գանգատի մշակութային այն սահմանափակութենէն, որ կ՛ընծայուի խորհրդային իշխանութեանց կողմէ: Հայերը, պալթեան ժողովուրդներու նման, գիտեն, թէ խորհրդային սահմանէն անդին գոյութիւն ունեցող ազատ աշխարհի մէջ կեանքը հետաքրքրական է եւ այլազան: Անոնք համակերպած են խորհրդային վարչակարգին, սակայն վերջնական չեն նկատեր զայն:

 

 

Share This Article
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
CATEGORIES

COMMENTS

Wordpress (0)